Choroby

Żółwie należą do  zwierząt  długowiecznych,  lecz  przy braku odpowiednich warunków podatne są na różnego rodzaju choroby. W zdecydowanej większości wynikają one  z nieprawidłowej diety lub niewłaściwych warunków hodowlanych.

Gdy nasz podopieczny traci apetyt, jest senny,  i mało ruchliwy należy bacznie go obserwować, gdyż może to świadczyć o nabytej chorobie.

Żółwi nie należy leczyć we własnym zakresie w szczególności jeżeli jesteśmy początkującymi hodowcami. Dlatego w takiej sytuacji proszę niezwłocznie skontaktować się ze specjalistą w państwa okolicy. Jedyne co powinniśmy zrobić we własnym zakresie to odizolować chorego od pozostałych osobników, żeby nie narazić ich na zakażenie.

Do najczęstszych chorób żółwi należą:

BIEGUNKA

Choroba ta powstaje na skutek zaburzenia procesu trawienia, który w zdecydowanej większości   wynika z niewłaściwej diety. Innymi czynnikami wywołującymi biegunkę jest stres,  pasożyty wewnętrzne, a niekiedy niedobór witaminy A.  Jeżeli  zaobserwujemy u naszego podopiecznego biegunkę, która wynika z zaniedbań hodowcy należy natychmiast poprawić warunki żywieniowe, tj.  podawać rośliny bogate w błonnik, ograniczyć  suszony pokarm oraz zadbać, żeby żółw miał stały dostęp do świeżej wody, gdyż biegunka powoduje odwodnienie.

GRZYBICA

 

Środowisko wodne, w którym żyją żółwie  oraz ich budowa ciała stwarza sprzyjające warunki do rozwoju różnego rodzajów grzybów, które atakują nasze gady.  Do infekcji może dojść po przez brak odpowiedniej higieny  w zbiorniku,  małą  ilość promieniowania,  niedobór witamin (w szczególności A i B), uszkodzenie pancerza,  jak również słaba kondycja żółwia, spowodowana nieodpowiednią dietą.

W przypadku zaatakowaniu skóry czy pancerzu, pojawiają się białe lub białoszare plamki. Jeżeli infekcja jest w zaawansowanym stadium koniecznie należy udać się do odpowiedniego specjalisty zajmującego się gadami. Jeżeli natomiast obserwujemy dopiero początek choroby możemy spróbować leczenia we własnym zakresie.  W tym celu  po pierwsze musimy zdezynfekować obszar zaatakowany grzybicą, jednym z lepszych środków jest jodyna lub Povidone Iodine.  Następnie usunąć zaatakowany grzybem obszar i nanieść na  pancerz preparat przeciwgrzybiczny. W tym celu polecam stosowanie preparatu  Clotorimazolum.  Dodatkowo możemy przygotowywać kąpiele wodne w roztworze nadmanganianu potasu, który działa odkażająco.  Istnieje bardzo wiele różnego rodzaju lekarstw na rynku, ale najlepiej odwiedzić weterynarza gdyż on odpowiednio dostosuje leczenie do konkretnego typu grzybicy.

AMEBIAZA

Do zakażenia tą choroba dochodzi wówczas, gdy w wodzie, którą piją żółwie znajdują się cysty ameby. Do głównych objawów należą wymioty, brak apetytu oraz śluzowate odchody. Leczenie należy przeprowadzić  podając Metranidazol w ilości 50 mg na jeden kilogram wagi żółwie. Kurację stosujemy codziennie przez dwa tygodnie, a po pięciu dniach ją powtarzamy. Jeżeli nie podejmiemy leczenia w odpowiednim czasie, choroba ta może doprowadzić do śmierci żółwia.

ANOREKSJA – PSEUDOHIBERNACJA

Główna przyczyną tej choroby jest obniżająca się temperatura otoczenia żółwia. To właśnie za sprawą tej temperatury  możemy zaobserwować  spadek aktywności czy brak apetytu, przez co  pobierany pokarm jest przyjmowany w bardzo małej ilości, a to z kolei wpływa na spowolniony metabolizm . Dodatkowo żółw spędza większość czasu na spaniu i popada w letarg.

Pierwsze co należy zrobić przed rozpoczęciem leczenia, to obserwacja. Jeżeli żółw nie wykazuje innych objawów, możemy wykluczyć  inne choroby i przystąpić do kuracji. W przypadku młodych osobników, które nie są jeszcze gotowe na hibernację w sen zimowy lub są w słabej kondycji należy stworzyć warunki sztucznego lata, tj. utrzymać temperaturę otoczenia zbliżoną do tej jaka panuje podczas tej pory roku.

Jeżeli stan żółwia nie ulegnie poprawie, bądź całkowicie odmówi przyjmowania pokarmu należy niezwłocznie udać się do specjalisty.  Jeżeli żółw jest starszy i w dobrej kondycji należy  umożliwić zimowanie po przez  zmniejszanie temperatury oraz stopniowe ograniczenie podawanego pokarmu . Jeżeli ten proces nie będzie odpowiednio przygotowany musimy liczyć się z pewnymi zagrożeniami zarówno zdrowia jak i nawet życia.

NIEDOBÓR WITAMINI D

Główną przyczyną niedoboru witaminy D, zwanej również krzywicą jest niedobór związków fosforo-wapniowych oraz witaminy D. Wynika to głównie z nieodpowiedniej diety, ubogiej w minerały  budulcowe oraz witaminy, jak również  braku promieniowania UVB.

Jednym z głównych objawów przy niedoborze witaminy D jest mięknięcie  pancerza lub jego deformacja (piramidki na karapaksie, guzki, wgłębienia i wybrzuszenia). W zaawansowanym stadium może dochodzić do samoistnego łamania kończyn a nawet śmierci żółwia.

Niestety jest to choroba nieodwracalna, aczkolwiek zdiagnozowana  we wczesnym stadium

nie powinna znacząco wpłynąć na dalsze życie gada.  Musimy tylko pamiętać o odpowiednio zbilansowanej diecie, bogatej w witaminy i minerały budulcowe, jak również dostarczać naszemu pupilowi  promieniowanie UVB (najlepiej po przez umieszczaniu na słońcu lub pod specjalna żarówką emitującą to promieniowanie).

W bardziej zaawansowanym stadium choroby należy podawać codziennie zastrzyki domięśniowe  z  wapna w ilości 200ml na 1kg wagi zwierzęcia przez 3-5 dni. Następnie kontynuujemy kurację przez 2 do 3 tygodni lub do uzyskania widocznej poprawy,  podając doustnie wapno  z fosforem  wraz z kroplą witaminy A+D.

ZAPALENIE SPOJÓWEK

Choroba ta najczęściej jest wynikiem złych warunków hodowlanych, takich jak: zanieczyszczone podłoże, brudna  lub  zimna  woda w akwaterarrium.  Objawia się po przez obrzęk powiek oraz  sklejenie oczu ropna wydzieliną.  Kurację leczniczą należy zacząć od przywrócenia odpowiednich warunków w zbiorniku, a  następnie  przemywać oczy gada rumiankiem lub czarną herbatą. W bardziej zaawansowanym stadium należy  skontaktować  się z weterynarzem w celu przepisania odpowiednich kropli.

SALMONELLOZA

Czasami może się zdarzyć, że żółwie mogą być nosicielami pałeczek salmonelli, które występują w przewodzie pokarmowym i mogą doprowadzić do infekcji.  Żółwie mogą zarazić się od innych osobników, po przez spożycie zarażonej karmy lub niewłaściwe warunkach hodowlane, które to z kolei wpływają na obniżenie ich odporności.  Objawami tej choroby jest długotrwała biegunka z cuchnącymi odchodami, brak apetytu oraz apatyczne zachowanie. Leczenie powinno odbywać się za pomocą antybiotyków, dlatego w tym celu najlepiej udać się do specjalisty. W przypadku osobników bardzo osłabionych zaleca się podanie glukozy.

ZATUCZENIE

Żółwie to gatunek, który stale domaga się pożywienia. Wynika to z faktu, że w naturze nie codziennie udaje się zdobyć wysokowartościowe pożywienie dlatego, gdy gady mają ku temu  okazję starają się ja wykorzystać do maksimum. W warunkach hodowlanych często maja tego pokarmu bardzo dużo (chcę przynajmniej w to wierzyć, że każdy odpowiedzialny hodowca traktuje swoje obowiązki poważnie), natomiast instynkt pozostaje. Stąd też często możemy zaobserwować jak nasze pupile niedługo po karmieniu żebrzą o nowe pożywienie. Nie powinniśmy ulegać tym ”prośbą”, gdyż nadmierne karmienie oraz mało ruchu może prowadzić do choroby zwanej zatuczeniem.  Objawami tej choroby jest nadmierna ilość tłuszczu – często można zaobserwować, że ten nadmiar tkanki tłuszczowej ”wylewa się”

ze szczelin pancerz. Nadmiernemu otłuszczeniu ulegają również narządy wewnętrzne, co z kolei może doprowadzić do różnego rodzaju dolegliwości.  Terapia w przypadku tej choroby jest pewnie znana wszystkim ludziom –  w szczególności Panie bardzo często stosują tego typu rozwiązania. Leczenie powinniśmy rozpocząć od ograniczenia spożywanego pożywienia – czyli tak zwanej ”diety”- oraz zapewnienie naszym gadom większej  ilość ruchu.

NADMIAR WITAMINY A

Choroba zwana również Hiperwitaminozą A, jest wynikiem przedawkowania witaminy   A. U większości przypadków następuje to podczas  leczenie niedoboru tej witaminy, choć w skrajnych sytuacjach przyczyną może być dieta zbyt bogata w witaminy. Objawy w dużej mierze dotyczą skóry żółwi, która staje się bardzo wysuszona i zaczyna się łuszczyć po pewnym czasie. W Momocie gdy choroba dotyka płytek rogowych w ich miejsce powstaje wilgotna i cienka skóra. Po około dwóch tygodniach powstają pęcherze wypełnione płynem, na ogół na kończynach, ogonie i szyi, które  następnie pękają i powstają głębokie owrzodzenia z tendencją do samoczynnego zagojenia, jeśli nie wda się infekcja, co w przypadku żółwi przebywających większość czasu w wodzie jest mało prawdopodobne.

Podczas leczenia w pierwszej kolejności przede wszystkim należy ograniczyć dawkowanie witaminy A oraz zmodyfikować dietę tak, aby była bogata w warzywa o niskiej zawartości karotenu i witaminy A.  Rany powstałe podczas hiperwitaminozy A należy przemywać środkiem antyseptycznym oraz smarować maścią z antybiotykiem. Niektóre rany mogą być na tyle duże, że będą wymagały zabiegu chirurgicznego.  W czasie terapii należy przetrzymywać  chorego osobnika w suchym i ciepłym miejscu.

WYPADANIE ODBYTNICY

Główną przyczyna wypadania odbytnicy u żółwi wodno-lądowych jest osłabienie organizmu, co z kolei wynika ze złej diety lub nieodpowiednich warunków  w akwaterrarium.

Objawem jest widoczna, wychodząca z kloaki na zewnątrz odbytnica.  Jeżeli zaobserwujemy taką sytuację u Naszego gada należy niezwłocznie udać się do specjalisty, który wprowadzi odbytnice z powrotem do jamy brzusznej. Musimy również pamiętać, żeby poprawić dietę oraz warunki w akwaterrarium, aby sytuacja się nie powtórzyła.

PASOŻYTY WEWNĘTRZNE

Pasożyty najczęściej pojawiają się za sprawą spożycia zarażonego pokarmu lub od innych osobników. Najczęstszymi pasożytami występują u żółwi  są: tasiemce, glisty, tęgoryjce, motylice i owsiki.  Obecność pasożytów w organizmie najczęściej objawia się po przez spadek masy ciała, brak apetytu, zatkanie przewodu pokarmowego, biegunka i wymioty, jak również w kale gadów można zaobserwować pasożyty lub ich jaja. Dodatkowo w nielicznych przypadkach można zaobserwować wydawanie przez bulgoczących dźwięków przy oddychaniu lub mocno zagęszczony mocz.

Leczenie w celu usunięcia pasożytów z organizmu żółwia, najlepiej, z resztą jak w przypadku większości chorób skonsultować z weterynarzem, gdyż on w pierwszej kolejności bada kał, dzięki czemu można stwierdzić z jakim pasożytem mamy do czynienia i jakie leki należy zastosować.  Oczywiście wcześniej należy odizolować chorego osobnika od pozostałych gadów oraz dokładnie zdezynfekować całe akwaterrarium, wraz z całym osprzętem. Leczenie należy rozpocząć niezwłocznie po zaobserwowaniu objawów, gdyż w zaawansowanym stanie, może być już za późno.

PARALIŻ TYLNYCH KOŃCZYN

Jest wiele przyczyn paraliżu kończyn tylnych u żółwi. Najczęstszymi  z nich są urazy mechaniczne, zatrucia, infekcje w układzie nerwowym, niedoborem witamin, zniszczeniem stawów, co jest dosyć częste, jeżeli żółwie puszczane są na dywan lub panele lub  u samic gdy dochodzi do zaparcia jaj. W przypadku paraliżu kończyn nie obejdzie się bez wizyty u specjalisty, gdyż podstawą jest rozpoznanie przyczyny porażenia. We własnym zakresie na pewno nie zaszkodzi jeżeli zwiększymy temperatur w akwaterrarium oraz będziemy masować kończyny naszego pupila.